Noc w gotyckich klimatach
«1999-09-25»
Trójka Pod Księżycem




Komentarz

Piękna audycja z 25.09.1999, chociaż chwilami sprawia wrażenie przytłaczającej. Na szczęście słońce przebija się dzięki Deine Lakaien czy też wspaniałemu utworowi Simon Dupree and the Big Sound - Kites (Latawce). Devil Doll - The Girl Who Was... Death

Audycja dzięki

Marek Ochocki - opis - uzupełnienie
Kieloo - pochodzenie
J.Sulisławski - pochodzenie

Opis

1. Sygnał Programu Trzeciego
2. Type O Negative - Liven
3. Tomasza ...
4. Deine Lakaien - The Game
5. Sygnał audycji
6. Anathema - Anyone, Anywhere
7. Komentarz Tomasza
8. Type O Negative - White Slavery
9. Komentarz Tomasza
10. Type O Negative - Everyone I Love Is Dead
11. Komentarz Tomasza
12. Type O Negative - Everything Dies
13. Type O Negative - Lung
14. Komentarz Tomasza Może to i dobrze, że ta płyta ukazała się teraz, a nie za miesiąc, kiedy byłaby wręcz idealnie dopasowana do okoliczności, bowiem następny utwór nazywa się 'All Hallows Eve' czyli 'Wigilia Święta Zmarłych'. 'Type `O` Negative' - 'World Coming Down'. No cóż, chyba rzeczywiście świat chyli się ku upadkowi. To był utwór 'Everything Dies' - "Wszystko umiera', utwór którego już słuchaliśmy przed dwoma tygodniami, ale tak we fragmencie raptem, na składance tygod... miesięcznika 'Metal Hammer'. Utwór ten pojawił się we fragmencie jak gdyby a tutaj była ta właściwa, pełna wersja. Proszę Państwa, wrócimy jeszcze do tej płyty ale nie chciałbym po prostu, aby w pierwszej godzinie zrobiło się aż tak ciężko i tak ponuro, teraz więc również bardzo nastrojowa muzyka, ale troszkę jednak inna. 'Deine Lakaien' - 'Kasmodiah', słuchaliśmy tej płyty dwa tygodnie temu, prawie w całości, ale dwóch utworów jeszcze wtedy nie udało mi się Państwu przedstawić, najwyższy czas aby stało się to teraz: 'Fight' i 'Try' - 'Deine Lakaien'.
15. Deine Lakaien - Fight
16. Deine Lakaien - Try
17. Komentarz Tomasza Gdybym mógł spróbować odwrócić się na wznak i patrzeć w niebo. Spróbować odfrunąć bez pożegnania. Może jak latawiec?
18. Simon Dupree And The Big Sound - Kites
19. Komentarz Tomasza Simon Dupree And The Big Sound i utwór 'Latawce, utwór który musiał się dzisiaj znaleźć w programie. Jest minuta po pierwszej.
20. Sygnał trójki
21. Tiamat - Church of Tiamat
22. Komentarz Tomasza Grupa 'Tiamat' i 'Church of Tiamat' z najnowszej płyty 'Skeleton Skeletron'. Myślę, że ten utwór przygotował w jakimś sensie nastrój pod to, co nastąpi teraz. Państwo znają - albo raczej znają z różnych opowieści, bo muzyka nieczęsto się pojawia, zaraz powiem dlaczego - zespół 'Devil Doll' czyli 'Diabelska lalka'. Otóż zespół ten nagrywa rzadko, bardzo rzadko i lubi nagrywać tylko jeden utwór, raz na kilka lat. Tak więc trochę trudno jest, tak po prostu od święta, od czasu do czasu, sięgać po... płyty tego zespołu, bo trzeba by od razu odtworzyć czterdzieści kilka minut muzyki, a czasem nawet więcej. Tak więc, mimo to, że zespół jest wspaniały, mimo to, że muzyka jest wciągająca, porywająca i hipnotyzująca, mimo to, że sam bardzo często słucham 'Devil Doll', to dość rzadko przychodzę z płytami tej grupy - a jest ich pięć - tutaj do studia, żeby podzielić się nimi z Państwem. Ale Państwo proszą i od czasu do czasu trzeba zrobić to raz jeszcze - czyli przypomnieć którąś z płyt w całości. Dziś 'Devil Doll' - płyta 'The Girl Who Was... Death' czyli 'Dziewczyna, która była... śmiercią'. Pierwsza płyta, zrealizowana jeszcze pod koniec lat osiemdziesiątych i w całości poświęcona serialowi w telewizji brytyjskiej 'The Prisoner' czyli 'Więzień'. Tego serialu nie było u nas w naszej telewizji i ja sam widziałem tylko jeden odcinek. Z opowieści wiem, że jest historia tajnego agenta, który zostaje nagle porwany, gdzieś wywieziony i chcą od niego wydostać jakieś informacje - a on nie chce ich przekazać. I właściwie nie bardzo wiadomo, czy to wszystko dzieje się we śnie, czy to się dzieje w jakiejś dziwnej rzeczywistości. Nie wiadomo gdzie on się znajduje, nie wiadomo kto go porwał... No, serial na pewno mógłby być fascynujący, szkoda, że nie mieliśmy okazji go zobaczyć, nie ma go również na video kasetach, bo gdyby był, to chyba zaryzykowałbym i kupiłbym wszystkie odcinki. 38 minut z sekundami trwa muzyka i muszę Państwu powiedzieć, że to jest też pozycja, która pasuje do naszego dzisiejszego programu. Jakoś tak dzisiaj wszystko będzie na niesamowicie i mrocznie. Płyta kończy się słowami: 'Spacerując wśród katakumb życia, desperacko wpadam w wir piekła.'. Tytuły poszczególnych części: 'Arrival' czyli 'Przybycie', 'The Chimes of Big Ben' czyli 'Dźwięki Big Bena', 'A, B, & C', 'Free for All' - 'Za darmo dla wszystkich', 'The Schizoid Man' - 'Schizofrenik', 'The General' - 'Generał', 'Many Happy Returns' - 'Wszystkiego najlepszego', 'Dance of the Dead' - 'Taniec umarłych', 'Checkmate' - 'Szach i Mat', 'Hammer into Anvil' - 'Młot w kowadło', 'It`s Your Funeral' - 'To twój pogrzeb', 'A Change of Mind' - 'Zmiana decyzji', 'Do Not Forsake Me' - 'Nie porzucaj mnie', 'Living in Harmony' - 'Żyjąc w harmonii', 'The Girl Who Was... Death' - 'Dziewczyna, która była Śmiercią', 'Once Upon a Time' - 'Pewnego razu' i 'Fall Out' 'Wypadnięcie' albo 'Wpadnięcie', zależy, jak kto woli. Przed Państwem 'Devil Doll' i dziewczyna, która była Śmiercią.
23. Devil Doll - The Girl Who Was... Death
Arrival The Chimes of Big Ben A, B, & C Free for All The Schizoid Man The General Many Happy Returns Dance of the Dead Checkmate Hammer into Anvil It's Your Funeral A Change of Mind Do Not Forsake Me Living in Harmony The Girl Who Was... Death Once Upon a Time Fall Out
24. Komentarz Tomasza 'Dziewczyna, która była Śmiercią' - 'The Girl Who Was... Death', pierwsza płyta jugosłowiańskiego zespołu 'Devil Doll'. Mr Doctor był wokalistą i animatorem tego całego projektu i śpiewał w naszym ulubionym stylu, który nauczyliśmy się nazywać, 'grzybki zaszkodziły kartofelki zimne'. 'Devil Doll', 'Dziewczyna, która była Śmiercią', 38 minut muzyki, no muzyki podczas której dzieje się więcej niż na bardzo, bardzo wielu płytach, które ukazują się w tej chwili. Cieszy fakt, że ten zespół, ilekroć powraca; a powraca raz na kilka lat; to zawsze przygotowuje dla nas płytę równie atrakcyjną i równie złożoną. Proszę Państwa, to jest rzecz sprzed lat mniej więcej dziesięciu, natomiast teraz posłuchamy dwóch utworów z płyty, która ma się ukazać w poniedziałek. Grupa nazywa się 'Moonspell', płyta nazywa się 'The Butterfly Effect'. Dwa utwory: 'Disappear Here' i 'Adaptables'.
25. Moonspell - Disappear Here
26. Moonspell - Adaptables
27. Komentarz Tomasza Muszę Państwu szczerze się przyznać, że nie za bardzo odpowiada mi kierunek, w którym idzie portugalski zespół 'Moonspell', wolę to co robi 'Anathema'.
28. Anathema - Transacoustic
29. Komentarz Tomasza 'Anathema' i 'Transacoustic'. Dwie minuty po godzinie drugiej i czas na Serwis trójki.
30. Sygnał trójki
31. Type O Negative - Day Tripper (Medley)
32. Komentarz Tomasza Świat może się wali, ale nie zapomina o swojej przeszłości. Tak kończy się płyta 'World Coming Down' grupy 'Type `O` Negative', kończy się... no specyficznym prezentem dla... dla nas wszystkich. Mieszanką trzech utworów grupy 'The Beatles', 'Day Tripper', 'If I Need Someone' i 'I Want You (she's So Heavy)'. I urywa się podobnie, jak na wydanym dokładnie 30 lat temu albumie 'Abbey Road' urywał się również utwór 'I Want You (she's So Heavy)'. Specjalnie wybrałem te utwory na początek trzeciej godziny, bo za chwilę Nieznany Kanon Rocka i cofniemy się... no prawie 30 lat w przeszłość, do roku 1970, do chwili kiedy grupa 'Spooky Tooth' nagrała bardzo dziwną, bardzo kontrowersyjną i zwariowaną płytę 'Ceremony'. Jest to msza, msza rockowo-elektroniczna. Sam zespół, grał... no tak jak na swoich poprzednich płytach, aczkolwiek postanowił swoją kompozycję udziwnić, zapraszając do współpracy francuskiego mistrza od muzyki elektronicznej - Pierre'a Henry -, który wprowadził tak zwariowane rzeczy do tej muzyki, że podejrzewam, w 1970 roku, ta płyta wydawała się bardziej niż awangardowa. Była chyba wręcz niemożliwa do przesłuchania, natomiast teraz, po tych 30 latach, efekty może trącą myszką, niektóre pomysły wydają się być wręcz być toporne, ale całość gwarantuję - również Państwa zaskoczy, zaszokuje, zadziwi i w pewnym sensie zaintryguje, zahipnotyzuje. No może tak, jak robią to czasami filmy Davida Lyncha, który wprawdzie nieco innymi metodami się posługuje, ale również zadziwia czymś, co wydaje się być bardzo proste. A jednak On pokazuje to tak, iż widzimy w tym niesamowitą głębię mroku i tajemnicy. 'Ceremony' rok 1970, grupa 'Spooky Tooth', grupa może znana, ale płyta wydaje się niedoceniana i dlatego znalazła się w naszym Nieznanym Kanonie Rocka. Za chwilę muzyka, ja przypomnę Państwu tylko, że również będę odbierał teraz telefony, zgodnie z tradycją 645-22-33, numer w Warszawie, mogą Państwo do mnie dzwonić, przez najbliższe 45 minut z sekundami, a oto poszczególne części owej elektronicznej mszy, która przed nami. 'Have Mercy', 'Credo', 'Confession', 'Prayer', 'Offering' i 'Hosanna'. Przed Państwem 'Spooky Tooth' i Pierre Henry - 'Ceremony'.
33. Spooky Tooth - Have Mercy
34. Spooky Tooth - Credo
35. Spooky Tooth - Confession
36. Spooky Tooth - Prayer
37. Spooky Tooth - Offering
38. Spooky Tooth - Hosanna
39. Komentarz Tomasza Grupa 'Spooky Tooth' i Pierre Henry. 'Ceremony' czyli 'Msza' - elektroniczna - którą skomponowali właśnie Pierre Henry i Gary Wright, można powiedzieć lider 'Spooky Tooth'. Człowiek, który zrealizował też wiele intrygujących płyt solowych. Zespół wystąpił w składzie: oczywiście Gary Wright śpiew, organy, Mike Harrison śpiew, Andy Leigh gitara basowa, Luther Grosvenor gitara i Mike Kellie instrumenty perkusyjne. Pierre Henry odpowiadał oczywiście, za wszystkie elektroniczne dźwięki i zwariowane pomysły z... z na przykład pętlami taśmowymi i tak dalej. Troszkę to może topornie brzmiało, ale myślę, że zaintrygowała Państwa ta płyta. Przypominam tytuły: 'Have Mercy' czyli 'Zmiłuj się nad nami', 'Credo' innymi słowy 'Wyznanie wiary', 'Confession' - 'Spowiedź', 'Prayer' - 'Modlitwa', 'Offering' - 'Ofiarowanie' i 'Hosanna' na koniec. To był rok 1970, to był nasz Nieznany Kanon Rocka. A teraz... teraz, teraz, co teraz... Teraz wejdziemy w las. Wejdziemy w mroczny, troszkę elektroniczny las, zespół 'Deine Lakaien' - 'The Forest'.
40. Deine Lakaien - Forest
41. Komentarz Tomasza 'Deine Lakaien' i to był 'Forest', utwór taki specyficzny bardzo, który wprowadza nas jak gdyby w te tematy. Bo teraz znowu 'Kasmodiah', po prostu bez tej płyty nie mogło by dzisiaj... odbyć się nasze spotkanie i już dwa utwory były a teraz chciałbym, żeby były jeszcze trzy. Utwór którego często słucham, właściwie każdy mój poranek zaczyna się od tego utworu: 'My Shadows'. Później 'Venus Man' i później chyba najpiękniejszy z tej płyty ;obok 'Gry' oczywiście; 'Sometimes'.
42. Deine Lakaien - My Shadows
43. Deine Lakaien - Venus Man
44. Deine Lakaien - Sometimes
45. Komentarz Tomasza 'Czy istnieje Bóg, w niebie lub na ziemi? Tego nie wiem, ale czasem kogoś kochałem, czasem ktoś kochał mnie. To wszystko co wiem.'. 'Deine Lakaien', 'Sometimes'. 'Noc jest zimna na wiele sposobów, księżyc okrągły i jasny. Błoto głębokie, na świeżo wykopanych grobach. Nad Twoim, wypowiadam prastare Zaklęcie, które na pewno się spełni. Sprowadzę Cię z powrotem, w Wigilię Święta Zmarłych.'. 'Type `O` Negative' - 'All Hallows Eve'.
46. Type O Negative - All Hallows Eve
47. Komentarz Tomasza 'Type `O` Negative' 'World Coming Down', 'Świat się wali'. Nowa płyta wydana w tych dniach. Czekaliśmy na nią trzy lata i znowu ukazuje się o takiej, właśnie dziwnej porze roku, kiedy spadają liście, kiedy robi się smutno i szaro. Wtedy nazywała się 'October Rust', teraz nazywa się 'Świat się wali'. Stary 'Black Sabbath' się kłania proszę Państwa. Ja, gdybym miał być złośliwy i gdybym chciał tę płytę skrytykować, to powiedziałbym, że nie wnosi ona kompletnie nic nowego do muzyki, bo jest to po prostu powtórzenie tych wspaniałych ciężkich brzmień starego 'Black Sabbath' sprzed mniej więcej 30 lat. Ale ponieważ 'Black Sabbath' już nawet tak nie gra w tej chwili, ponieważ jest to muzyka na której się wychowywałem, ponieważ są to klimaty które bardzo, ale to bardzo głęboko mnie poruszają, to jestem szczęśliwy, że ta płyta powstała i cieszę się, że taka muzyka jest, że taki zespół jest, a Peter Steel; śmiem twierdzić; jest moim bratem, którego nigdy nie miałem. Bo to co wyśpiewuje na tej płycie, to właściwie z ust mi wyjął. To co proszę Państwa, miałem co innego w planie zacząć o tej godzinie, ale tak się wciągnąłem w tę grę, że chyba zagramy dalej.
48. Deine Lakaien - The Game
49. Komentarz Tomasza 'Co uczyniłaś grze? Zakończyła się zwycięstwem, czy klęską? Dokąd poszłaś, zanim rosa przykryła poranek? Gra - nie skończy się bez Ciebie'. 'Deine Lakaien' - 'The Game'. Gramy dalej... 'Wiem, że mój świat się wali. I wiem, że to ja go zburzyłem. Lepiej jest spłonąć szybko i jasno, niż zwolna i w nudzie. Bez walki'. 'Type `O` Negative' 'World Coming Down'.
50. Type O Negative - World Coming Down
51. Komentarz Tomasza 'Ten Halloween jest do innych niepodobny. Jej ostatnie słowa - Nie bój się zielonego światła. Leżę pijany, na jej błotnistym grobie i czekam aż się zbudzi. Tej księżycowej nocy, pod koniec mglistego, ponurego października, zgodnie z obietnicą, moja ukochana powstała, w kręgu zielonego światła.'. Za miesiąc wrócimy do tych rozważań, proszę Państwa, będzie chyba bardzo, bardzo, bardzo odpowiednia okazja. 'Type `O` Negative' - 'World Coming Down'. Na płycie są bardzo intrygujące podziękowania, Petera [Steela], dla wszystkich którzy starali się go konstruktywnie krytykować. Napisał: 'Wasze próby zabicia mnie, dla mojego dobra, spełzły niestety na niczym. Zawiodłem Was i siebie. Wybaczcie, że was rozczarowałem. Może zdołacie mi wybaczyć moje słabości. Kocham was, za waszą nienawiść. I nienawidzę za miłość.'. Tyle Peter Steel, mamy jeszcze trzy miesiące, zanim [...]
52. Anathema - One Last Goodbye
53. Komentarz Romana Dziewońskiego


Utwory z audycji znajdziesz na płytach:

Anathema - Judgement (1999)

Deine Lakaien - Forest Enter Exit (1993)

Deine Lakaien - Kasmodiah (1999)

Devil Doll - The girl who was... death (1988)

Simon Dupree And The Big Sound - Kites (1993)

Tiamat - Skeleton skeletron (1999)

Type O Negative - World Coming Down (1999)